Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
5/10
2026 14. kitabı
Adamın acısına saygımdan ve zaten edebi bir amaçla yazılmadığından dolayı 5 verdim ancak kısacık olmasına rağmen zar zor bitirdim. Anlatımı, aynı şeyleri tekrarlaması, sürekli laf arasına laf sıkıştırıp anlatımı bölmesi canımı sıktı. Babası okusaydı o da benim gibi ne zırvaladın bu kadar derdi... Babasını savunmuyorum ancak Kafka'nın kendisinin kendi için daha büyük bir sorun olduğuna inanıyorum. Zira konunun öznesi olmadığı diğer her şeyden bile kendine bir pay çıkarmanın yolunu bulmuş. Babasının birilerine sövdüğünden bahsediyor, sonrasında ise babasının o insanları sevmeyişini bir şekilde kendine yöneltilmiş bir tepkiye bağlıyor. Bir yerde kardeşi ve babası için sürekli şöyle böyle birbirine girerlerdi diyor, sonra da peşinden ama en kötü benimle ilişkindi diyor ama aralarında geçen doğru düzgün bir diyalog bile yok. Hiç konuşmamış, en ufak ve belki de hiç sorun olmayacak şeyleri bile yutmuş ve yarattığı sessizliği kendi kendine doldurmuş. Bir de dik başlıyım diyor. Sırf babasıyla bağı kopar korkusundan evlenemiyor bile adam ancak kendine dahi dürüst olamayacak kadar ezmiş kendini ve başka nedenler sıralıyor. Ya da babasını o kadar suçlu buluyor ki artık her şeyin sorumlusu babası haline gelmiş kendi kafasında. Bir yerde babasını evlenme niyetini anlayamadığı için suçluyor hatta, kim anlayabilir ki bunu? Kitabı beğenenlerin sırf babasıyla aralarındaki kötü ilişkiden ve belki kendilerinden bulabildikleri bir kaç parça yüzünden olduğuna inanıyorum açıkçası. Ve belki bu yüzden Kafka onlara her şeye rağmen makul görünmüştür ancak bazı yerlerde tahammül sınırımı gerçekten çok zorladı benim. Yanımda olsa sarsıp kendine getirmeye çalışırdım ancak bir şey değişmezdi muhtemelen. Acısını küçümsememekle beraber bana fazla duygusal ve alıngan geldiği için yordu ve babasının
