müteşekkir
@WAOUW
Sevgi avuç açıp dilenilebilir, para pulla satın alınabilir, armağan olarak sınabilir sana, sokakta bulunabilir, ama haydutlukla ele geçirilemez.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hayır, düşüncelerini dünyası da Özben’in uzağındaydı, duyuların rastlantı niteliği taşıyan beni ni beslemek de hedefe götürmeyecekti.
Bedenin Özben olmadığı, duyguların oyununun Özben olmadığı nasıl kesinse düşünceler de, akıl da, öğrenilen bilgeliklerden, bir düşünceden sonuçlar çıkarma ve yeni düşünceler üretme becerisi de Özben değildi.
Ben tümüyle saf dışı bırakılıp öldürüldü mü, gönüldeki tüm tutku ve dürtülerin sesleri kısıldı mı, işte o zaman gözlerini açacaktı en son şey, varlıktaki artık Ben olmayan öz, o büyük giz.
Siddhartha’nın önünde, tek bir hedef: arınmış olmak, susamalardan arınmış, istemelerden arınmış, düşlerden, sevinçlerden, acılardan arınmış. Ölerek kendinden kurtulmak, ben olmaktan çıkmak, boşalmış bir yürekle dingilliğe kavuşmak, bensizlik düşünmelerle mucizelere kapıları açmak, işte buydu onun hedefi.