Toxic
@Waitamunite
Kitap okumak
Sıkışıp kaldım buralarda
8 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Bu kitap aşağılanmış, dışlanmış, hor görülen bir çocuğun hikâyesi. Empati yapabilme duygunuzu geliştirebileceğiniz bir kitap, bazı yerleri sıkıcı ve bunaltıcı olsa bile okunabilir.
Reklam
Bomboş.
İlahlaştırılmış yakışıklı bir oğlan.
Eziklenmiş güzel bir kız.
Şaşırdık mı? Hayır.
Nasıl oluyor bilmem ama sığdıramadık bir insanoğlunu yerlere göklere. İstediği zaman, istediği kişiye, istediği şeyi yapabileceğini sanıyor kendisi. Ha, kimsenin ona bir şey yapamayacağını da iddia ediyor. Bunun popişini kim kaldırdı göklere diyeceğim ama cevabı biliyorum gerçi.
Dünyanın en güzel kızlarına taş çıkaran, zayıflıktan ölecek ama yinede büyük göğüslü ve büyük kalçalı ( Allah Allah, o nasıl oluyor ya?) ama kendi okulunda çöp muamelesi gören kızımız.
Neyse, devam ediyorum.
Kızımız babası tarafından eziyet gördüğünden, oğlanımız da kimsesi yok zaten diye sahipleniverdi yavrucağı.
Aa, insan sahiplenilir mi hiç hocam?
Evet, bu aslında Wattpad'ten çıkmış bad boy kitaplarının özeti. Ama konumuz bu değil.
Hiçbir eksik yok. Örneğin, Türk dizilerinin olmazsa olmazı tecavüz ve kadına şiddet.
Demiştim hiçbir eksik yok diye.
Devam ediyorum, kızımıza da maşallah. Ağzı var ama yok. Ne olursa olsun o suçlu. Sinirlenmeye bile hakkı yok. Bir ara ağzı açılıyor ama bir ara.
Oğlan bile kız kendini savununca mutlu oluyor.
Bir de kelebek var kanatları kırılan. Durun, anlatayım. Oğlan 'bir daha bu kadar güzel olma' diyor ve gidiyor. O ara kırılıyor kelebeğin kanatları. Bence kelebek sizin zekânıza dayanamayıp intihar etti ama neyse.
Yazarım çok güzel yazmışsın bir daha olmasın.
Üzücü, saçma, gereksiz.
Yosun karakterinin tecavüz edilerek öldürülmeyi kabul etmesi beni çok rahatsız etti. Kadın hakları bilmem ne diye bir taraflarımızı ayırıyoruz. Ne yani bu mudur? Özgür karakteri ise bomboş bir duvara bakmak ve onu anlamaya çalışmak gibi, olabildiğince gereksiz. Belki bunlar dışında güzel olabilirdi...Belki.
Auggie Pullman
Mucize'yi bu kadar geç okuduğum için kendime kızıyorum gerçekten...Mucize'yi okuduğunuzda fiziksel bozuklukları olan ya da engelli bireylerimizin gözünden bakıyorsunuz. Yani onlara artık acıyarak bakmak yerine onları anlamaya çalışıyorsunuz. Ağlamamak imkansız.