Alper Aksu
@Wakuol
Isıya duyarlı ekranlarda harflere ayrılmış bölümlere basarak yaşıyoruz tüm iletişimimizi. Arka arkaya gelen karelerden oluşan resimlerde görüp beğeniyoruz. Yeşili görüyoruz hissetmeden. Maviyi fotoğraflıyoruz içimize çekmeden. Sözcüklerle seviyoruz. Sevdiğimizi söylüyoruz sadece, 8sevdiğimizi dokunmuyoruz. Sevgimiz iki kelimeden ibaret ve herkese aynı iki kelime. Herkesi aynı mı seviyoruz?
Çık dışarı harflere basmadan bağıra bağıra konuş iletiş. Çık dışarı gör onu herkesi dokun hisset. Yeşile çıplak ayakla bas, maviye dijital ekrandan değil saf gözlerinle bak içine çek maviyi. Sevdiğini söyleme sevdiğine dokun hissetsin senin onunla bir olduğunu onun da sende olduğunu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“İyi hissetmek için mi doğdun? Bir şeyler yapıp bunları deneyimlemek yerine? Bitkilerin, kuşların, karıncaların, örümceklerin, arıların kendi işlerine koyulup dünyayı düzene soktuklarının, ellerinden gelenin en iyisini yaptıklarının farkında değil misin? Sen de bir insan olarak kendi işini yapmak konusunda gönülsüzsün demek? Kendi doğanın gerektirdiği şeyin peşinden neden gitmiyorsun?”
“Gün ağarırken, yataktan çıkmak zor geliyorsa, kendinize şunu söyleyin: ‘İşe gitmeliyim, bir insan olarak. Zaten yapmak için dünyaya geldiğim şeyleri yapıyorsam, o halde ne diye şikayet ediyorum? Peki bunun için mi dünyaya geldim ben? Yorganların altına gömülüp ısınmak için mi?'”
"Kendini yeterince sevmiyorsun. Sevseydin, kendi doğanı da doğanın gerektirdiklerini de severdin.”
Marcus Aurelius