Enes
@Watertriple
Beni yalnız bırakın
Şu anda okuduğu kitap
Yaşar Kemal bu kitapta da döktürmüş. İnsanı, çıkar ilişkilerini, tarihi, doğayı derinlemesine tanımış, bize de bu değerli bilgilerini harikulade bir şekilde aktarabilmiş.
Eminim o coğrafya da uzun süre bulunmuş ve kitapta anlattıklarının az çok yaşamış bir kişiliktir kendisi yoksa bu kadar iyi tanıyabilmesi olanaksız diye düşünüyorum.
İnce Memed serisinde bir eleştiri de bulunacaksam o da kitabın sonları çok oldu bittiye geliyor sanki. Sonraki kitapta detaylandırdığı için mi bilemiyorum ama keşke diğer sayfalardaki anlatımı sonda da görebilsem diyorum.
4. kitaba devam...
Yaşadığımı yaşa, sonra konuş
Tam bir felsefeye giriş romanı. Herkesin farklı fikirleri felsefi görüşleri vardır ve diğer görüşleri mantıksız saçma görür. Çünkü felsefi görüşlerini kendi hayatından bizzat yaşayarak tecrübe edinerek elde ettiği için tek doğru kendi görüşü olarak düşünecektir. Ama farklı hayatlar farklı tecrübelerde vardır ve bunları yaşayan kişilerde farklı felsefi düşüncelere sahip olmuştur. Bizse bu felsefi görüşleri en iyi bir şekilde ancak yaşayarak öğrenebiliyoruz.
Kendimde belki gençlik yanılsaması olarak böyle bir olgu içerisindeydim ve hayatın bana sunduklarından sonra tabularımın yıkılmasını ve farklı fikirlere kapılarımı aralamayı öğrendim. O altıncı koğuşa bende bir nevi girdim yani.
Doğrusu eskiden bu kadar çok okumazdım, hele ki roman okumayı bildiğin vakit kaybı sayardım. Sonra farkettim ki farklı hayatlar, farklı tecrübeler ve bunların sonucunda farklı felsefi görüşler var. Tüm bu hayatları yaşayarak bu felsefi çeşitliliği öğrenemeyeceğime göre, bu hayatları en güzel şekilde bize aktaran romanları okumaya başladım.
Altıncı Koğuş gerçekten okunması ve üzerine uzun uzun düşünülmesi gereken nadir kitaplardan birisi.
Yazarı Anton Çehov'a, çeviren Yulva Muhurcişi'ye ve İş kültür yayınlarına teşekkürü bir borç bilirim.
iyi okumalar
İdama karşı biri olarak duygularımı olabildiğince iyi aktarmış bir roman diyebilirim. Romanda anlatılanları gözümde canlandırdığımda medeniyetten uzak ilkel insanların bir etkinliği olarak gördüm idamı. Günümüzde uygulanan idamlar en azından halkın bir eğlencesi olarak sunulmaması bir nebze olsun rahatlatıcı.
Yazarında belirttiği idam sebeplerinden sadece biri mantıklı geliyor, o da intikam. Yani cana kıyan bir kişinin yakınının intikam hissiyatının sönümlendirmesi amacı. Ama bunu kim uygulayacak. Diyor ya Hz. İsa "Aranızda en günahsızınız hanginizse ilk taşı o atsın" diye. O misal.
Çağımız adalet yapısına asla güvenmediğim için idam cezası tam manasıyla adaletsizlik olurdu.
Yazarın mahkeme sürecini anlattığı kısımlar özellikle beni çok etkiledi. Yaşamayan anlayamaz. Umarım kimsede yaşamaz o süreçleri, özellikle idam sürecini.
Victor Hugo'ya dönemi için oldukça cesur bir roman olan bu eseri için içten bir teşekkürü borç bilirim.
Umarım Hakimlerimizin ve yasa koyucularımızın hepsi bu eseri özümseyerek okuyordur.
