Bir kitabı okumadan önce elime alıp, üzerine düşünmekten büyük bir haz alıyorum. bu kitabı elime aldığımda da düşündüm. Bu kadar ince bir kitapta bu kadar beğenilecek ne anlatmış olabilir ? Konusu satranç olan bir kitap ne kadar ilgi çekici olabilir ?
Sonra okumaya başladım ve kitabın yarısına geldiğimde içimde bir çığlık koptu ' Evet! işte buu' diye. sorduğum soruların cevaplarını hissetmeye başlamıştım, konusu satranç olan bir kitap öyle ilgimi çekmişti ki...
Oturduğum yerden hiç kalkmadan, bir solukta okuyup bitirdim kitabı.
Kitabı bitirdikten sonra kapağını kapatıp arkama yaslandım ve biraz düşündüm, daha sonra kitabı iki elimle tutup dudaklarıma götürdüm..
Evet, anladım ki;
-Bu kadar az sayfayla çok şey anlatılabiliyormuş
-Kitabın konusu satranç değil, dönem gerçekleri ve daha bir sürü şeymiş.
-Hiç, bir tane detayı bile sıkıcı olmayan kitap varmış.
-Böyle yazarın her kitabı okunmalıymış.
Evet, bu kitap üzerine tez bile yazabilirim, o yüzden fazla uzatmak istemiyorum efendim. Okuyun, okutturun.