Bir kitabı okuduğunuz da o kitaptan ne kadar fazla ders çıkarabiliyorsanız (sizin yeteneğinize bağlı olarak) o kitap o kadar faydalıdır.
*Sessiz ve kendi halinde İnsanlara önyargıyla yaklaşmak yerine biraz düşünüp anlamaya çalışmalı. çünkü herkesin bir hikayesi vardır ve hikayesi derin olan, hüzün taşıyan insanlar genelde sessizlik kalkanını giyinir.
*Hayat planlandığı gibi gitmez, Senin planlarına alay edip gülercesine kendi planlarını sunar sana. buna alışık olmalısın (
*Cesaret kadar büyük bir kader belirleyici gücü yoktur İnsanın. Cesareti olanlar kaderlerini değiştirir. ama iyi, ama kötü...
*İstediğin şeylerin peşini bırakma. bir şeyi istemek önemlidir ama istediğin şey için çaba sarf etmek seni istediğine ulaştırabilir.
*Kendine küsen kişi evrene küsmüştür ve onun için evrende önemli bir şey kalmamıştır. kendine küsmüş bir insanla kimse barışık yaşamaya yanaşmaz.
* Ve aşk.... her zaman ve her koşulda güzel olduğu kadar acı verici bir yanını da tattırır İnsana. önemli olan aşkı bulduğunda tüm gücünle, kollarının yettiği kadar onu kucaklamaktır.
Daha bu liste bir kitap oluşturacak kadar uzar gider...
Kurgusuna ve edebi diline bakınca Sabahattin Ali'nin ne kadar usta ve ince düşünceli bir yazar olduğu şüphe götürmez bir gerçek olarak beyinlere kazınıyor.
Çok fazla medyatik olması ve popülerliğinin artması bu kitabın abartılmasına yol açmıştır ancak çok fazla abartmaya gerek duymadan, gerçekten harika bir eser olduğunu belirtmek isterim. Ah Raif efendi..