İnsan ancak, zamanı hatırlamadığı anlarda kendini iyi hissedebilir. Bu nedenle, varlığını, zamanı ona unutturabilecek değerli bir alanda inşa etmelidir. Schopenhauer’un deyimiyle söylerse: “Eğlendiğimizde değil, sıkıldığımızda zamanın farkına varırız. Hayatımızın en mutlu anı, onun(varlığımızın) en az farkına vardığımız andır.”