" O kalp şimdi ne oldu? O kalp öldü ne yazık! Onda artık hiçbir sevinç doğamaz. Gözyaşlarım kurudu. Ferahlatan gözyaşlarının artık yatıştıramadığı tatlı çırpıntılarım da durdu; üzüntülerim, alnımda derin çizgiler açtı. Bilsen ne kadar acı duyuyorum! Çünkü hayatımın tadını bana veren, bana etrafımda yeni dünyalar gösteren o duygu bitti, kayboldu."
" Qayıdıb özümə bir nəzər saldım. Paltarlarım cırılmış, başdan-ayağa qızıl qan olmuşdu. Ətrafda iki qızılı arı milçəyi uçuşurdu. Bədənimdə ağ rəngli kiçik qurdlar qımıldaşır, bir ölünün ağırlığı köksümü əzirdi..."