SARDUNYAYA AĞIT
İkindiyin saat beşte,
Başgardiyan Rıza başta,
Karalar bastı koğuşa
Ikindiyin saat beşte.
Seyre durduk tantanayı,
Tutuklayıp sardunyayı
Attılar dipkapalıya
İkindiyin saat beşte.
Yataklık etmiş zaar
Suçu tevatür ve esrar,
Elbet bir kızıllığı var
Ikindiyin saat beşte.
Dirlik düzenlik kurtulur,
Müdür koltuğa kurulur,
Çiçek demire vurulur
İkindiyin saat beşte.
Canların gözü yaşta,
Aklı idamlık yoldaşta,
Yeşil ölümle dalaşta
İkindiyin saat beşte.
Sayfa 9 - Türkiye İş Bankası
Mysteron
youtu.be/VRiPe_lJ4qQ?si=...
Sesin insanın yüreğini parçalayan yanı, uzun süreli bir yalnızlık ve terk edilmişlikten kaynaklanıyor olmasıydı. Âdeta çok, çok eskiden çıkarılmış bir sesin en son cılız yankısıydı. İnsan sesinin sahip olduğu o canlılığı ve tınıyı öylesine yitirmişti ki, insanda, bir zamanlar güzel olan bir rengin soluk bir lekeye dönüşmesinin yarattığı hissi yaratıyordu. Ses öylesine boğuk ve bastırılmıştı ki, yerin altından geliyor gibiydi. Umarsız ve kaybolmuş bir yaratığın anlam yüklü sesiydi sanki; kuş uçmaz kervan yerlerde bir başına, aç biilaç gezinmekten bitap düşmüş bir yolcu, ölüm döşeğinde evini ve dostlarını yâd ederken sesi böylesi bir tonda çıkardı ancak.
Sayfa 50 - Türkiye İş Bankası
Mysteron
Bir ölüye dair en zor unutulacak şey onun ses tonudur, kokusu keskindir o koku duyulana kadar hissedilmez, görüntü belki zamanla bulanıklaşır ama en çok sesi kulaklarda daha net çınlanır hatırlanması açısından.
Kibrit kutusu gibi evler, nice hayatlar, nice sırlar...
Her insanın bir başkası için sonsuz bir muamma oluşu, üzerinde düşünülmesi gereken muazzam bir hakikattır. Gecenin bir yarısı büyük bir şehre girdiğimde, karanlıkta kümelenmiş evlerin her birinin kendine ait sırlar barındırdığını, bu evlerin her bir odasının bir sırrı olduğunu düşünürüm; orada çarpan yüzlerce, binlerce yüreğin her biri, en yakınındaki için bile bir muammadır! Ölümün korkunçluğunun bir kısmı da bundandır.
Sayfa 15 - Türkiye İş Bankası
Mysteron
"...Bu şehrin, içinden geçtiğim herhangi bir mezarlığında yatan onca kişi arasında, biz yaşayanların birbirimiz için olduğumuzdan daha büyük bir muamma var mıdır?"