Reklam
Dünya, senin onu düşlediğin gibidir, o bir aynadır. Dışarıda kendi dünyanı bulursun, yarattığın, düşlediğin dünyayı...
Hastalıklı bir dünya yaratıyorsun, sonra da kendi yarattığın eserinden dehşete düşüyorsun. Dünyanın nesnel olduğunu düşünüyorsun... Oysa dünya senin onu düşlediğin gibidir. Git, dünyayı gör ve bunları kabullen...
Sayfa 19 - Sinedie
Mysteron
Gaspar'ın filmi akla geldi:
“-Hayat bir rüya, değil mi?
-Öyle. Rüya içinde rüya."
(Vortex)
Sanki mezarlık biz hariç bütün ölümlüler için yapılmıştır; sanki bizim adımız hiçbir mezar taşının üzerine asla kazınmayacaktır. Giderek değersizleştiğimizi rasyonel olarak fark etsek bile, bilinçsizliğimiz ölümsüzlüğü inkâr edemez. Dahası: İçimizden her birinin hayatı, ölümün kesinliklerinden üstün olduğumuz şekilde içimizde gizlenen saçma inanç olmadan imkânsızdır. İstisna olmadığını mantıken bilsek de özümüz zihnin bütün itirazlarına baskın çıkan bir batıl inançla inat eder. Ölümlülerin sonuncusu kendini en derininde ölümsüz zanneder ve sanki ölmeyecekmiş gibi yaşar. Sonumuzu ne kadar düşünürsek düşünelim içimizde bir şey bunu reddeder. Ve bu bir şey hayatın kendisidir; gizemi, anlamı ve karanlığıdır.
Sayfa 152 - Sel
Mysteron
Alıntının bulunduğu paragrafın başında da bir yakının ölümünden bahsediyordu; hatta iğneliyordu."Her insan komşusunun geçiciliği karşısında iman tazeler ve gelecek kazanır."(Güya gelecek kazanır?)
Ölüm fikrini unutmamız -bunu bilinçli veya bilinçsiz yapmamız- fark etmiyor, bu da yaşamın bir özelliği: Ölüm düşüncesinden kaçmak.