Her akşam kendime, sadece bana ait olan bir müzik zamanı ayırıyordum. Tek başına yaşanan bu zevk kısır bir zevktir elbette, fakat varlığımızı hayatla yeniden uzlaştırdığında hiçbir zevk kısır değildir. Müzik beni acının varlığının ortadan kalkmadığı, ancak genişlediği, sakinleştiği, tıpkı göle dönüşen bir sel gibi hem daha durgun, hem daha derin bir hal aldığı bir dünyaya götürür.