“Mağaranın eşiğine oturup dünyayı seyre koyuldu; ancak korkudan da ödü patlıyordu. Çünkü bunlar bilip tanımadığı şeylerdi ve bilinmeyen her şey onun düşmanıydı.”
Kalemini konuşturmuş yine Zweıg 50 sayfalık bir kitaba nekadar bir duygu yansıtabilirsin ki Böyle güzel yalın anlatıma sahip bir roman görmedim, kelimeleri okudukça, tekrar okuyası geliyor insanın kısa ama dopdolu bir anlatım muazzam bir eser.
“Her türlü teselliye inanmaya hazırdı, her ne olursa olsun geçmişe dönmek istiyordu. Hüzün ,çırpınan huzursuzluğuna üstün geliyor, büyük duygulara veda edişi ufacık bir şefkate duyulan çocuksu özlem içinde kayboluyordu.”