Hacer
@Withhacer
Sınıf Öğretmenliği
Gazi Üniversitesi
Ankara
29 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Tek tesellim ölümden sonra hiçlik ümidiydi; orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor, beni hasta ediyordu. Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamıştım, bir başka dünya neyime yarardı benim?
Reklam
Bana öyle geliyordu ki ben şimdiye kadar kendimi tanımamıştım. Şimdiye kadar tasarladığım haliyle dünya, değerini yitiriyor , geçersizleşiyordu; gecenindi söz; dünyanın yerine gecenin karanlığı hüküm sürüyordu ( bana ögretmemişlerdi geceye bakmayı , geceyi sevmeyi).
Kendimi bu üzüm salkımını sıkmaya zorlayacağım, ama onda en küçük bir gerçek payı var mıdır , bilmiyorum. Neredeyim, bilmiyorum. Başımın üstündeki bu gök ,üzerinde oturduğum şu bir karış toprak Nişabur'a mı , Belh'e mi, Benares'e mi ait bilmiyorum. Dayandığım, güvendiğim hiç bir şey yok.
Sanki çok derin bir uykuya gömülmüştüm ve böyle bir rüya görebilmek için de gerçekten derin bir uykuya dalmış olmak gerekirdi ve o uykunun o sessizliği, benim için ebedi bir hayatın işareti gibiydi, çünkü ezelde ve ebediyette konuşma yoktur.
