Nasibin seni bir gün mutlaka bulur.
Her şey insana yazılıyor diye düşündü;
Ama bazen ulaşmıyor. Bilmediğimiz nedenlerle dolaşıp duruyor hayatın içinde. Bazen yanından geçiyor insan yazgısının, bazen elinde tutuyor ama bunun kaderi olduğunu anlamıyor.
Tam yaklaşacak gibi oluyor ama uçup gidiyor.
Şimdi düşünün gül uzatıyorum, toprağını seviyorum, mezar taşını öpüyorum. İlişkimizde kat ettiğimiz aşama, onun sağlığında katiyen başaramiyacagimiz cinsten. Zamanla aşkımı anlatmayı da başardım, açıldım, en başından anlattım duygularımı. Ve günün birinde ona Reyhan dedim, inanabiliyor musunuz, sadece Reyhan...
İsmi ağzımda müthiş bir tat bıraktı.
Bütün gün toprağını sevip Reyhan dedim...