WizardStrudel
@WizardStrudel
ig: booksoflumos
9/10
2021 33. kitabı
Yoruma nasıl, nereden başlasam bilemiyorum. Açıkçası kitabı sevmeyi beklemiyordum çünkü perilerle aram hiç iyi değil. Perilerin ana karakter olduğu kitaplar beni sarmıyor, kitap elimde heba oluyor. Bu kitap da farksız olmaz diye düşünmüştüm. Fakat epey yanılmışım.
Yine fantastik ve içinde peri bulunan romanlarda olduğu gibi insan bir kızımız var. Kızımız yani Feyre, ormanda avlanırken bir kurt öldürüyor. Kurdun Feyre'e saldırmaması zaten ortada bir bit yeniği olduğunu gösteriyordu. Zaten kısa bir süre sonra kurdun neden karşı çıkmadığı ortaya çıktı ve Feyre kendisini Tamlin isimli bir perinin sarayında buldu. Olaylar da böyle başladı.
Okuduğum yorumlar nedeniyle Feyre'den nefret etmeyi bekliyordum ama ondan çok o lanet kız kardeşlerinden nefret ettim. Ben bu kadar hazıra konan, rahatlarına düşkün, bencil ve nankör kardeşler görmedim. Gerçekten tahammül edilebilir gibi değillerdi. Sırf o saçma sapan karakterler yüzünden kitabın belli bir noktasına kadar olan bölümü zar zor okudum. Feyre'in o evden kurtulmasına sevinmedim desem yalan olur.
Kitapta baş karakter erkek görünen ama öyle de olmayan bir karakter var, yani Tamlin. Peri diyarında Bahar Sarayı'nın prensi. Yüzünü maskeyle kapatıyor. Hatta saraydaki diğer peri olan Lucien ve saraydaki tek hizmetçi de maskeli. Daha sonra öğreniyoruz ki meğerse tüm halk maskeliymiş. Sebebi sorulunca hastalık diyorlar ama hastalığın ne olduğunu bilmiyoruz. Perilerin büyü güçleri bu hastalıkla sınırlandırılmış. Bunda Feyre'e düşen görev var mı, varsa ne onu da bilmiyoruz.
Bir de bir savaş varmış. Hakkında en ufak bir fikrimizin olmadığı bir savaş. Hiçbir fantastik peri kitabında bu kadar bilinmezlik görmemiştim. Normalde bu tür kitaplarda konu, önceki yaşananlar bilinirdi. Fakat Feyre ne olduğunu sormuyor. Sorduğu anda çok hevesle
WizardStrudel
Kesinlikle okumaya devam edin asla pişman olmayacaksınız. Şahsen benim hayatım boyunca tekrar tekrar okuyacağım ve asla unutmayacağım bir seri bu umarım siz de bu kadar beğenirsiniz 😊 Dizi konusuna ise kesinlikle katılıyorum ilk duyduğumda canım çok sıkıldı çünkü biliyoruz ki devasa bütçeler söz konusu olmadıkça bu tarz eserler iyi uyarlanamıyor televizyona kaldı ki cast seçimi nasıl olur Allah bilir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Spoilerlı Yorum
Bu kitap beni boğdu boğdu duvarlara attı...
Amy Harmon uzun zamandır dikkatimi çeken ve zaten yurtdışında da oldukça popüler olan, kitapları Goodreads’de çok iyi puanlara sahip bir yazar. Sürekli bookstagram hesaplarında görmeme rağmen tek kitaplara karşı olan önyargımdan dolayı okumayı maalesef ertelemiştim ve tabiki de bu kararımdan pişman oldum. Arkadaşlar öyle bir kitap düşünün ki içinde hem şiir alıntıları, tarihsel hikayeler ve felsefi düşünceler kurguya müthiş bir şekilde yedirilmiş olsun. Hangi birini övsem bilmiyorum gerçekten. Karakterlerin hepsi çok iyi kurgulanmıştı. Blue bugüne kadar okuduğum en gerçekçi karakterlerden biriydi. Tonlarca yanlışı oldu, ben olsam hayatta yapmazdım dediğim şeyler yaptı ve ben de bunları okurken inanılmaz sinirlendim elbet. Ancak kitap ilerledikçe ‘Hayatta her şey istediğimiz gibi mi gidiyor ?’ ‘Hep mantıklı kararlar alabiliyor muyuz ? Kararları aldığımızda kendimizce onlara haklı sebepler uydurmuyor muyuz? ‘ diye düşündüm. Melody ile ilgili aldığı karar her ne kadar canımı yaksa da , kitabın bizim bi haber olduğumuz evreninde ileriki zamanlarda Melody’nin hem biyolojik annesi hem de geniş ailesiyle beraber mutlu bir yaşam sürdüğünü, bu yolun onun için en iyisi olduğunu düşündüm. Bütün bunlar bir yana kitabın asıl olayı Darcy Wilson gibi bir karakterinin olmasıydı. Onun her konuştuğu, Blue’ya yardım etmeye çalıştığı , Blue’nun dertlerine ortak olduğu, Hastanede elini tutup desteklediği satırları okurken gözlerim hep dolu doluydu çünkü içten içe gerçek sevginin bu olduğunu biliyordum ve muhtemelen hiçbir zaman karşıma böyle bir insan çıkmayacağını da . Kitapta hiç cinsellik yoktu, aşk sözlerle o kadar iyi anlatılmıştı ki içimin titrediğini hissettim diyebilirim. Keşke daha fazla olsaydı da okuyabilseydim.
Sage Taylors isimli okura yanıt verildi
WizardStrudel
Amy Harmon’un bütün kitaplarını okuyacağım sırayla Tersyüz’den de çok yüksek beklentilerim var 😊 Bin Öpücük’e de bakacağım teşekkür ederim öneri için 🙏🏻
Ah bu kitap...
Nereden başlasam bilemiyorum.Kalbimdeki yeri o kadar ayrı ki bu kitabın, yorum yazmadan önce de yazarken de düşüncelerimi çok iyi toparlayıp, kelimeleri özenle seçmeye çalışıyorum çünkü yapabileceğim olası yanlış bir anlatımın insanların bu seriyi okuma isteğini azaltmasını istemiyorum.Konuyu özetleme çabasına girmeyeceğim ancak belli bölümler üzerinden yorumumu yapacağım.Öncelikle Bahar Sarayına döndüğünde Feyre ve Tamlin’i güçlü durmaya çalışıp hem de aynı zamanda Amarantha’nın sarayında olanların izlerinden kurtulmaya çalışırken görüyoruz.Feyre’in o bitik ve depresyondaki halini o kadar iyi anladım ki yer yer kalbim Feyre için kırıldı ve gözlerim doldu.Aynı zamanda Tamlin için de tabiki üzüldüm, onun bir şeyleri düzeltme çabası da boğazıma bir yumru gibi oturmuştu.Bu ikiliyi ben seviyordum ancak Rhys düğünü basıp Feyre’i kendi sarayına götürmeye geldiğinde rahat bir nefes almadığımı söylersem yalan olur çünkü Tamlin her ne kadar iyi olursa olsun Feyre’e kendisi gibi mücadeleci Rhys’i yakıştırıyorum ben.Gece Sarayı ve Bahar sarayı arasındaki son git gele kadar Rhys’e hem çok ısınmıştım hem de Feyre ile aralarındaki diyaloglara sırıtmaktan ağız kaslarım yorulmuştu taa ki Rhys Feyre’i kapana kısıldığı Bahar sarayından kurtarmaya gelene ve Velaris’e onu arkadaşları ve ailesi ile tanışmaya götürene kadar.İşte o zaman Rhys’e aşık oldum çünkü Feyre’i dünyadan saklanması gereken ve korunmaya muhtaç bir canlı gibi değil de ( Tamlin’in yaptığı gibi) gerçekten duyguları olan iyileşmek için saklanmaya değil mücadeleye ve arkadaş desteğine ihtiyacı olan güçlü bir kız olarak görmesi ve bunu sağlamasıydı.Azriel, Cassian,Mor ve hatta Amren’in destekleri de yadsınamaz tabii.Kitabın geri kalan her kısmını içimde sıcak hislerle ve mutlulukla okudum özellikle Rhys’i eşi
velarisin1vatandasi isimli okura yanıt verildi
WizardStrudel
Yeni yazdığı seri de inş çevirilir de okuruz
Ah bu kitap...
Nereden başlasam bilemiyorum.Kalbimdeki yeri o kadar ayrı ki bu kitabın, yorum yazmadan önce de yazarken de düşüncelerimi çok iyi toparlayıp, kelimeleri özenle seçmeye çalışıyorum çünkü yapabileceğim olası yanlış bir anlatımın insanların bu seriyi okuma isteğini azaltmasını istemiyorum.Konuyu özetleme çabasına girmeyeceğim ancak belli bölümler üzerinden yorumumu yapacağım.Öncelikle Bahar Sarayına döndüğünde Feyre ve Tamlin’i güçlü durmaya çalışıp hem de aynı zamanda Amarantha’nın sarayında olanların izlerinden kurtulmaya çalışırken görüyoruz.Feyre’in o bitik ve depresyondaki halini o kadar iyi anladım ki yer yer kalbim Feyre için kırıldı ve gözlerim doldu.Aynı zamanda Tamlin için de tabiki üzüldüm, onun bir şeyleri düzeltme çabası da boğazıma bir yumru gibi oturmuştu.Bu ikiliyi ben seviyordum ancak Rhys düğünü basıp Feyre’i kendi sarayına götürmeye geldiğinde rahat bir nefes almadığımı söylersem yalan olur çünkü Tamlin her ne kadar iyi olursa olsun Feyre’e kendisi gibi mücadeleci Rhys’i yakıştırıyorum ben.Gece Sarayı ve Bahar sarayı arasındaki son git gele kadar Rhys’e hem çok ısınmıştım hem de Feyre ile aralarındaki diyaloglara sırıtmaktan ağız kaslarım yorulmuştu taa ki Rhys Feyre’i kapana kısıldığı Bahar sarayından kurtarmaya gelene ve Velaris’e onu arkadaşları ve ailesi ile tanışmaya götürene kadar.İşte o zaman Rhys’e aşık oldum çünkü Feyre’i dünyadan saklanması gereken ve korunmaya muhtaç bir canlı gibi değil de ( Tamlin’in yaptığı gibi) gerçekten duyguları olan iyileşmek için saklanmaya değil mücadeleye ve arkadaş desteğine ihtiyacı olan güçlü bir kız olarak görmesi ve bunu sağlamasıydı.Azriel, Cassian,Mor ve hatta Amren’in destekleri de yadsınamaz tabii.Kitabın geri kalan her kısmını içimde sıcak hislerle ve mutlulukla okudum özellikle Rhys’i eşi
velarisin1vatandasi isimli okura yanıt verildi
WizardStrudel
Onu ben de seviyorum ama benim de ilk okuduğum bu olduğu için cidden çok özel bir seri benim için de..
Ah bu kitap...
Nereden başlasam bilemiyorum.Kalbimdeki yeri o kadar ayrı ki bu kitabın, yorum yazmadan önce de yazarken de düşüncelerimi çok iyi toparlayıp, kelimeleri özenle seçmeye çalışıyorum çünkü yapabileceğim olası yanlış bir anlatımın insanların bu seriyi okuma isteğini azaltmasını istemiyorum.Konuyu özetleme çabasına girmeyeceğim ancak belli bölümler üzerinden yorumumu yapacağım.Öncelikle Bahar Sarayına döndüğünde Feyre ve Tamlin’i güçlü durmaya çalışıp hem de aynı zamanda Amarantha’nın sarayında olanların izlerinden kurtulmaya çalışırken görüyoruz.Feyre’in o bitik ve depresyondaki halini o kadar iyi anladım ki yer yer kalbim Feyre için kırıldı ve gözlerim doldu.Aynı zamanda Tamlin için de tabiki üzüldüm, onun bir şeyleri düzeltme çabası da boğazıma bir yumru gibi oturmuştu.Bu ikiliyi ben seviyordum ancak Rhys düğünü basıp Feyre’i kendi sarayına götürmeye geldiğinde rahat bir nefes almadığımı söylersem yalan olur çünkü Tamlin her ne kadar iyi olursa olsun Feyre’e kendisi gibi mücadeleci Rhys’i yakıştırıyorum ben.Gece Sarayı ve Bahar sarayı arasındaki son git gele kadar Rhys’e hem çok ısınmıştım hem de Feyre ile aralarındaki diyaloglara sırıtmaktan ağız kaslarım yorulmuştu taa ki Rhys Feyre’i kapana kısıldığı Bahar sarayından kurtarmaya gelene ve Velaris’e onu arkadaşları ve ailesi ile tanışmaya götürene kadar.İşte o zaman Rhys’e aşık oldum çünkü Feyre’i dünyadan saklanması gereken ve korunmaya muhtaç bir canlı gibi değil de ( Tamlin’in yaptığı gibi) gerçekten duyguları olan iyileşmek için saklanmaya değil mücadeleye ve arkadaş desteğine ihtiyacı olan güçlü bir kız olarak görmesi ve bunu sağlamasıydı.Azriel, Cassian,Mor ve hatta Amren’in destekleri de yadsınamaz tabii.Kitabın geri kalan her kısmını içimde sıcak hislerle ve mutlulukla okudum özellikle Rhys’i eşi
velarisin1vatandasi isimli okura yanıt verildi
WizardStrudel
Bunun gibisi gelmedi daha