Poyraz
@Wolfs
Kızıl Nehirler’le başlayan Grange hayranlığım Leyleklerin Uçuşu’yla zirve yaptı ve Siyah Kan’la yerini perçinledi. Kurtlar İmparatorluğu da bir o kadar lezzetliydi. Bu dört kitaptan sonra en sevdiğim kitabı ise Şeytan Yemini oldu. Sonrasında ise her yeni kitapta kitapta lezzet biraz daha azaldı sanki. Son Av’a gelirsek, Grange kitapları arasında en vasat kitabıydı diyebilirim. Beni hiç heyecanlandırmadı, sonunda ne olacak acaba diye hiç merak etmedim. Sanki yayınevi bir kitap yetiştirmesini istemiş o da bu kitabı yazmış gibiydi. Grange hayranıysanız tabi ki okuyun ama böyle bir durum söz konusu değilse okumasanız da olur düşüncesindeyim. Başta saydığım dört kitabından birini okuyabilirsiniz. Herkese iyi okumalar..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
King’e uzun bir süredir ara vermiştim ve anladım ki oldukça özlemişim.
Uzun zamandır bu kadar zevk alarak okuduğum başka bir kitap olamamıştı
Kitap 11 yaşındaki bir çocuğun parçalanmış cesedinin bulunmasıyla hızlı bir giriş yapıyor. Katil olarak ise tüm deliller okulun beyzbol hocasını gösteriyor. İşin ilginç yanı cinayetin işlendiği saatte beyzbol hocası başka bir yerde konferansta bulunuyor. Peki katil, aynı anda hem cinayet işleyip hem de konferansta nasıl bulunabiliyor? Tabii ki bu andan itibaren mükemmel bir soruşturma başlıyor. Polisiye kısmı oldukça iyi işlenmişti kitabın, delillerin toplanması, iz sürülmesi anlarında gerilmemek mümkün değil. Ama bitmedi cinayetin işlendiği yere yakın bir bölgede iki kız kardeş de yine aynı şekilde öldürülmüştür. Katil bu sefer başka biridir ve yine hem cinayeti işlemektedir hem de cinayet saatinde başka yerde bulunmaktadır, bu nasıl olur diye diye sayfaları merakla çevirmeye devam ettim ben de. Ancak işin içinde çok farklı bir durum vardır. Cinayeti gerçekten katil sanılan adamlar mı işlemiştir, katiller aynı anda iki farklı yerde nasıl bulunabilir? Stephen King’i tanıyanlar bilir, doğaüstü olayları kullanmayı sever, bu onun tarzıdır. Kitap da sonlara yaklaştıkça değişik bir noktaya bağlanıyor. Kitabın akışı gerçekten çok iyi ama finale çok daha görkemli bir son yakışırdı diye düşünüyorum, yine de kitabın kalitesinden bir şey eksilmediğini söyleyebilirim. .
Kitaptaki diyaloglar da çok akıcı, anlamsız, gereksiz, konu dışı hiçbir diyalog yol. Espriler tam kıvamında. Bir korku - gerilim kitabında size tebessüm ettirebiliyor. King’e bu kitabı için çok teşekkür ediyorum, iyi ki var iyi ki kalemiyle yıllar önce tanışmışım. Mutlaka okuyun
.
Victor Hugo.. Dünya yazarları içinde benim için ayrı bir yeri vardır. Biri benden kitap önerisi istediğinde hemen Sefiller romanımı öneririm. Notre Dame de Paris, en az onun kadar güzeldir. Peki ya Bir İdam mahkumunun son günü? Kısa olduğuna bakmayın kitabın sosyolojik ve psikolojik öyle göndermeler var ki.. Ölüm gününü bekleyen bir idam mahkumunun hissettiklerine şahit oluyoruz romanda. Zaman zaman ölümü kabullendiğini, zaman zaman da kurtulmak için çareler aradığını görüyoruz. Kendimizi mahkumun yerine koyarken adalet sisteminin de ne kadar çarpık olduğuna şahit oluyoruz. Öleceğimiz günü bilsek ne yapardık acaba? Bana düşünmesi bile korkunç geliyor. Değerlendirmemi kitaptan bir alıntıyla noktalıyorum. “İdam çok güç bir şey değil, ölüm kolay ama altı hafta süren can çekişme yok mu?”
