Eşyaların hikâyelerini anlatanlar gidince, o anıları hatırlayan insanlar ölünce. Ne oluyordu tüm yaşanmışlıklara? Belki de işte o zaman ölüyordu insanlar. Kendilerini son hatırlayanlar, hikâyelerini son bilenler bu dünyadan gidince.
Açık yüreklilikle, yoğun şekilde acıyı düşünüyorum. Bugün güneyde ölen insanları. Dünün, yarının ölülerini. Bir de bu, mütevazı ve küstah, gerekli ve yetersiz tuhaf mesleği: hayatı bakarak, yazarak geçirmeyi.