Sanki kitap okumadım da film izledim. Insan bir olayı nasıl bu kadar canlı anlatabilir anlayamıyorum.. 'Bu nasıl bir zeka' diye diye hayret içinde okudum bu kitabı. Yazar, o kadar şaşırtıyor ki okuru.. Ve başta insanın zihninde oluşan soruları öyle güzel cevaplıyor ki hikayenin akışıyla, insan hayrete düşmekten alıkoyamıyor kendini.. Güray Süngü müthiş bir yazar. Bence bunu itiraf etmekte bir mahsur yok. Ve böyle bir yazarla tanışmış olmaktan mutluluk duyuyorum. Siz de tanışın mutlaka. Pişman olmayacaksınız. Ama, kitaba bir şans verin. Ilk sayfalardan sonra okumaktan vazgeçmeyin sakın. Sevmek zaman alır. Modern çağın insanı olmaktan sakının. Hızın kölesi olmayın. Vakit ayırın sevmeye.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Büyüyünce anladım, asıl mesele tam şu dünya telaşının ortasındayken, Allah'a yönelebilmekmiş. Özellikle, acının, kötülüğün, fitnenin olduğu yerde temiz kalabilmekmiş asıl mesele. Yunus misâli, dağlarda gezinip, fikrim de zikrim de sırf Allah olsun isterdim. Lâkin dünyevî sorumluluklar bırakmadı, bırakmıyor peşimizi.
_
Ibnü'l Cevzî tam da bu hakikatı anlatıyor bize, günlüğünde yazdığı yazılarla. Mesela, insanın bedeninin bir binek olduğuna, ve Allah'a hakkıyla kulluk edebilmek için bu bineğe ihtiyacı olduğunu belirtiyor defaatle. Yani, elbette nefsini dizginlemek için, kaçınacak insanoğlu fazla yemekten, fazla uykudan. Lakin bedenini ömrü boyunca aç bırakıp, uyumayıp, yorgun düşüp ölmekte de değildir çözüm. Kaldı ki, Allah bize bu şekilde bir emir vermemiştir. Aşırılıktan Allah'a sığınırım. Allah, dünya hayatımızı, ahiretimizin helâkına değil, kurtuluşuna sebep eylesin. Amin.
Şiir, bilmektir.Edebiyat
Kelime defteri. Nazan Bekiroğlu'nun heybesine yüklediği kelimelerle hazırladığı bir şiir şöleni. Her defasında hayrete kapılıyorum. Meğer ne az kelime biliyormuşum. Meğer ne çok hayat varmış daha dokunmadığım, bilmediğim.
Bu kitap bana aslında Ali Ural'ın Raf Ömrü isimli kitabını hatırlattı. Çünkü iki kitapta da yazarlar birbirinden farklı insanlarla, filmlerler, kitaplarla tanıştırıyor okuyucuyu. Ve bunu edebî bir dil ile yaptıklarından dolayı, kaleme aldıkları her şey iki kat daha fazla değer kazanıyor okuyucunun gözünde.
Çünkü edebiyat her insanın hayatında yer almalı. Edebiyat merhamet doğurur kalpte.
Nazan hanımın sözleriyle:
"Şiir, bilmektir. Lâkin bütün bilinenleri de bir çırpıda ezip geçmektir."
Puan vermedi
Kitabı okurken istemsizce kafamda, Zakkum'un 'Hatıran yeter' şarkısı yankılandı.
_
Meğer Özgür Balpınar yazınca okumadan edemiyormuş insan. Ne zaman onun kitabını alsam elime, koca bir umutla dolmuş kalple bakıyorum dünyaya. Bunun sebebi genellikle kitaplarının ana karakterinin bir çocuk olması sanırım. Insan yaşadıkça uzaklaşıyormuş içindeki çocuktan.. Özgür bey sizi ona yakınlaştırıyor. Bu yüzden samimiyetle tavsiye ederim, okuyun.
Korkunç bir kitap.
Hakikatleri o kadar bariz dile getiriyor ki, insan dehşete kapılıyor.
Üzülerek okudum her sayfasını.
Çünkü her sayfada insanın ne denli acımasız ve kötü niyetli olabileceğini anladım.
Aynı zamanda insanların ne kadar manipülatif ve yönetilmeye ne kadar da meyilli varlıklar olabildiğini bir kez daha kabullendim.
Bu dünyada o kadar çok şey oluyor ki.
Insan anlamaya kalkışsa bu olayların hepsini, deliye döner sanırım.
Ama bu demek değil ki, gözü kapalı bir şekilde yaşamak gerekir hayatı.
Herkes bir şeyleri anlamayı ve bu yolda harekete geçmeyi kendine hedef edinmeli.
Aksi taktirde sizi yöneten bu sistemin içinde bir kukla olmayı kabullenmiş olursunuz.
