İnsan bazen bir kişiyi değil, hayatında kapladığı yeri özler. Sabahları attığı mesajı, birlikte gülüp geçilen o saçma anları, yanında olduğunu bilmenin verdiği huzuru…
Ve sonra bir sabah uyanırsın, hayat devam ediyordur ama bir şey hep eksiktir. O eksiklik konuşmaz, bağırmaz ama her şeyin arkasında sessizce durur ama genede özlersin bunu ondan saklayacak kadar özlersin.