azra kozan
@XAzra
15 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
yeni yazdığım kitaptan bir alıntı, umarım beğenisiniz.
Derindeydim. Vücuduma ben hükmediyordum. Nefesimi kontrol ediyor, gideceğimi yönü belirliyordum. Ölmek istesem tam şu anda ölebilirdim, yaşamak istesem tam şu anda bu derinlikten en yukarı çıkabilirdim ama ben derindeydim. Ben derindeyken bile güçlüydüm. Ben en dipteyken bile yönetirdim, vücudumu yönetir gibi.
Kollarım sızlıyordu, yorgunluktan değil daha fazla güç istediğinden. Durulması gerekilen yeri biliyordum. Zekiydim ama bunu herkese gösterecek kadar aptal değildim. Savaşa hazırdım, ölüme hazırdım, kana hazırdım, intikama hazırdım.
Zihnimde bir savaş çıkmıştı. Bu intikam denilen şey, hem acı veriyor hem güçlendiriyordu. Belki de tek yönetemediğim savaş, zihnimdeydi. Ben okyanustum, zihnim ise bir yanar dağ. Bu belirsizlik beni yakıp kavuruyordu, okyanusun dibindeyken hem de.
Zihnimde üç yıldır devam eden bu savaşı kazanacaktım, az kalmıştı. Bir nefes kadar az kalmıştı ama şunu unutuyordum, okyanus şaşırıcı ve hileliydi; ben o nefesi derinlerdeyken alamazdım, yakında görülen kıyı belki de bir aldatmaca da olabilirdi.
Reklam
Cemal Süreya'nın da dediği gibi
"Rastgele yürürken birden aklına geleyim sızlasın için. Boğazın düğüm düğüm olsun. Ama ağlama, ağlayamayacak kadar yansın için."
yazdığım kitaptan bir alıntı umarım beğenirsinizEdebiyat
Ateşe parmaklarımı uzatıyordum, yanacağımı anlayarak hem de. Umurumda olmuyordu. Bazı günler böyle bir çöküşün eşiğinde oluyordum. Nasıl hissettiğimi o duygudan çıkınca anlıyordum ama anlatmaya gelince iş, duraksıyordum. Nasıl hissettiğimi anlatmaya çalıştıkça, hatırlıyordum bedenimdeki o sızıyı. İşte tam da dediğimi yapıyordum, elimi o ateşe yaklaştırıyordum; önceden nasıl yandıysam, tekrar yandığımı düşünüyordum anlatmak için.
Sonra
Hatırlarken bir bakmışım, elim alev almış.
Reklam