Misafir

Ger dilersen ey gönül, kim olasın gamdan cüdâ Münzevi ol kendini kıl, halk-ı 'alemden cüdâ
Alıntı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İmtihan meskenidir berr u behr Zülmü bitirecektir zatı kahhar O gün olacak müslümana bahar Ehl-i dalaletin hakkıdır nar
Filistin
Süçsuz yere isnad ettiler bir cürüm İnfaz şekli dediler recm Düşman taş attı dostum gül Düşmanın taşına değil dostumun gülüne üzüldüm
Edebiyat
Ölümün gözyaşları bir gün hicranı yıkar Tarihe bir sır gibi düşer senin de adın
Sayfa 84 - Timaş
Şiir
AYRILIĞIN ARKASINDAN DUYULAN Gitme, ey gerdanlığı inci ve mercan olan Ölümlü vakitlerde hayatıma can olan Mâsivâ denizinde kalanların feneri Ayrılığı intihar, aşkı imtihan olan İkramındır ne varsa sızlatan, yüreğimi Ey alevde kaybolup, sularda nihân olan Gömülmüşüm küflenen kuşkular toprağına Düşmüşüm çıbanların, çıyanların çağına Ey yolunu kaybeden yolculara han olan Isırgan bir mendile akıyor gözyaşlarım Kadehimde ıstırap, damarımda kan olan Boynumda kelepçeli bakışların urganı Üzerimde acılar kumaşının yorganı Gitme, ey mutluluğun tahtında hâkan olan Zülfünden yıldızları salarak gökyüzüne Işıksız bir ülkenin sabahında tan olan Al götür senin için ağlayan serçeleri Hasretinle eriyip kuruyan geceleri Kahramanlara gurbet, şaire vatan olan Şahdamarımda solar nergisleri sevincin Ruhumdur, köşelerde dağılıp vîran olan Gitme; çözmek üzredir son düğmeyi güvercin Bazan muştu çiçeği, bazan da hüsran olan Ya başucumda cellât, tenhâda bekleyen cin Ya da şahikalarda katıksız hicran olan Mehtabında büyüyen karanfilleri yakıp Ben miyim yeryüzünde sadece üryan olan Ben miyim terk edilen, ben miyim ziyan olan Ülkemi leyl-ü nehår yangınlarda bırakıp Gitme ey ipek yüzlü, gitme ey insan olan