Çocukluğumun sesi, unutulmuş tebessümler, kırılmış mutluluklar, fark edemediğim içimdeki çocuk! İçim, çıkmaz sokak misali düğüm düğüm. Bu hissiz labirentten kaçmış o çocuk. Kokusunu yüklenip gitmiş. Depremler bile es geçiyor bu kenti. Bende bırakınca yazmayı, Arnavut kaldırımlarım dökülmüş harf harf, karışmış kuru toprağa.