Yaşar Kemal'i ince memed le tanımıştım.. bu kitabı niye bu kadar geç okudum bilmiyorm.ama tek kelimeyle yaşar Kemal kalemi diye bjr gerçek var..öyle güzel betimlemeler yapılmış, öyle akıcı bir üslup var ki kitapta... Ağrı Dağı ni görmeden görmüş kadar oluyorsunuz.. yaşar Kemal yöreyi anlattığı gibi insanları da çok güzel tasvir etmiş kitapta.. Gülbahar i, Ahmedi, Memo yu, paşayı... Sofiyi.. dağliları...tüm kahramanlar o kadar gerçek ve yarın bugün gitsem ağrı dağının eteklerinde bulunan o gölü bulucak o kaval sesini duyacak,o dengbejleri dinleyecekmişim geliyor...zaten elinize alır almaz hemen bitecek bu kitap yoksa olmaz diyorsunuz.. ki öyle oldu elime alir almaz bitti:)
Kitabın olay örgüsune gelirsek,ne de olsa efsane yaa diyemedim:(( kitabın sonunda çok üzüldüm..
Gülbahar, Ahmed, Memo, paşa..sofi, dağlilar......ahhh canım Gülbahar..bence gerçek aşık Memo ydu .. Ahmed gerçekten aşık olsaydı... Sonu böyle bitmezdi çünkü kendisi olsa o da aynısını yapardı. Işte arkadaşlar sonunda çok üzüldüm yani bir şekilde kavuşsalar bile olmadı
(ki zaten Gülbahar aşkı için yapmıştı)
Ey aşık! Hani özlem çekiyorsun ya sevgiliye. Bil ki sevgilidendir özlemin özü. Odur asıl sana özlem duyan, Çünkü o tutuşturmayınca alevi, kimsede olmaz ateş. ve aşk ateşi önce sevilene, ondan sonra sevene düşer.
Hz. Mevlana