Hatice Curun
@Xatice
Şu anda okuduğu kitaplar
Nasıl unutabilirdim? gözlerim açık, kapalı uykuda uyanık karşımdaydi o odamın duvarındaki pencereden dışarıya açılan o dört köşe delikten doğru insanın zihnini mantığını kaplayan gece gibi gözümün önündeydi hep
Fakat ben gölgem için yazıyorum gaz lambasının duvara yansıttığı gölgem için kendimi ona tanıtmalıyım
Lakin tek korkum yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan
Acaba bir gün bu metafizik olguların ruhtaki bu kendinden geçme halinde ve uyku ile uyanıklık arasında beliren gölgeler yansımasının sırrı anlaşılacak mı ?
Yaralar vardır hayatta ruhu cüzzam gibi yavaş ve yalnızlıkta yiyen kemiren yaralar kimseye anlatılamaz bu dertler çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar biri çıkar da bunları söyler ya da yazarsa insanlar yürürlükteki inançlara ve kendi akıllarına göre hem saygılı hem de alaylı bir gülüşle dinlerler bunları çünkü henüz çareside devası da yoktur bu dertlerin.
Sayfa 15
