Nevzat,Ali ve Zeynep bidee eveginia var tâbi nevzat komiserin yegane aşkı.. Ahmet Ümit in okuduğum ikinci romanı.. Beyoğlu'nun abisi romanına göre daha akıcı geldi kitapta üç bölüm vardı üç farklı cinayeti çözmeye çalıştım, olaylar çok akıcı ve yine tüm sokakları görmüş kadar iyi betimlemeler vardı...üç cinayetin temelinde de sözde aşk vardı..aşk bu değildi.. Ahmet Ümit çok da güzel ifade etmişti
"cinayetin nedeni aşk değil, insan. Evet belli ki Mazlum, Leyla'yı sevmiş ama yeterince sevme miş. Yeterince seven insan, âşık olduğu kişiyi öldürmez. Âşık fedakâr olmak zorundadır. Her âşık da öyle söyler zaten. Senin için ölürüm der, dünyayı kırmızı bir halı gibi ayakla rına sererim der, senin için yapamayacağım şey yoktur der. Der de der işte. Ama âşık olduğumuz insanı öldürdüğümüz de onun için değil, kendi öfkemizi yatıştırmak için elimizi kana bularız. Kendi duygularımızı tatmin etmek için. Bunun adı bencilliktir. Korkunç bir bencillik. Vahşetin daniskası. Hayır, Nevzatcım, aşk öldürmez, eğitimsiz, bencil, ruhsal olarak gelişmemiş insan öldürür. Sorun aşkta değil, sorun nasıl seveceğini bilmeyen insanda. Bu vahşeti daha çok er kekler gerçekleştirdiği için, sorun nasıl seveceğini bilmeyen erkeklerde."
Ahmet Ümit in de dediği gibi sorun aşkta değil sorun nasıl seveceğini bilmeyen erkeklerde..!!!