Hicran Kurt
@Xelixan
65 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dün erkendi, yarın geç. Koşullar olgunlaştığında hepimiz hissederiz bunu, bir rüzgâr bir uyanış gibi gelir, içimize işler.
Ormanda giderken / Yol ikiye ayrıldı / Ve ben seçtim / Daha az gidilmiş olanı." Öz mü daha önce gelmeliydi varlık mı? Kendisi önceden tasarlanmış bir makas, bir örtü, bir kitap mıydı yoksa daha özel, daha öznel bir varlık mı? İşte tüm soru buydu. Bu soru, onun varoluş mücadelesinin en can alıcı noktasıydı, var olmanın anlamıydı, yaşamın kendisiydi, bir savaş.
Bağlılık, düşünmemek demektir; düşünmeye gerek duymamak demektir.
George Orwell’ın 1984’ü sadece bir roman değil, aslında insanlık onuruna ve özgürlüğe dair zamansız bir uyarı levhası. Winston Smith’in zihnindeki o ilk cılız isyan kıvılcımından, bireyselliğin sistemli bir şekilde yok edilişine kadar her sayfa, bugünün dünyasına tutulmuş karanlık bir ayna gibi. Kitabı bitirdiğimde zihnimde yankılanan tek bir soru kaldı: Özgürlük gerçekten 'iki kere ikinin dört ettiğini söyleyebilmek' midir?
Orwell’ın 1948 yılında kurguladığı bu karanlık dünya, bugün hâlâ ürkütücü derecede tanıdık. Kelimelerin azaltılarak düşüncenin sınırlandırıldığı 'Yenikonuş' ve gerçeğin her an yeniden yazıldığı 'Çiftdüşün' kavramları, modern toplumun ve dijital çağın karmaşasında karşılaştığımız pek çok duruma o kadar çok benziyor ki... 'Geçmişi kontrol eden geleceği de kontrol eder' cümlesini okurken, teknolojinin ve gücün birleştiğinde insan ruhunu nasıl bir cendereye sokabileceğini iliklerime kadar hissettim.
Winston ve Julia’nın çaresiz direnişi, aslında en zor şartlarda bile 'insan kalabilme' çabasının hüzünlü bir özeti. Okurken hem öfkelendiğim hem de derin bir sorgulamaya daldığım bu başyapıt, bittiğinde sizi kesinlikle aynı kişi olarak bırakmıyor. Büyük Birader’in gölgesinde, hakikatin ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha anlıyorsunuz. Mutlaka okunması, üzerine düşünülmesi ve her dönem yeniden hatırlanması gereken bir kült."
