Puan vermedi·48 syf.·
9 günde okudu
·Okunma: 15 Mart 2024 00:00
·2024 13. kitabı
Reklam
Bizler dışında hiç kimse, anne-babamızı tanımıyor, onların gerçek yüzünü bilmiyor.
Neyse ki kitaplar var. Bu beni özgürleştiren tek şey. Yazmak, tek çıkış alanım. Yazdığım her şeyi her zaman korkarak yazdım.
Yetişkin olduğumuz halde kapıdan çıkma, kendi kararlarımızı uygulama özgürlüğümüz yoksa bu, çocukluğumuzda bize öğretilen çaresizliği içselleştirdiğimiz için onu hala devam ettirdiğimizi gösteriyor.
Cocukluğumuzdaki acıları görebilmek bizi ya da bir başkasını asla kötü yapmaz. Genel olarak çocukluğun ya da kendi çocukluğunun acısını -ki bu iki durum arasında çoğu zaman fark yoktur- gören bir insan, kendisini iyileştirmekle kalmaz; muhakkak ve muhakkak, irtibatta bulunduğu her insan üzerinden, toplumu da iyileştirir.
Reklam