İlk defa haksızlığa maruz kalan bütün çocuklar böyle etkilenir işte. Çocukların tek düşündüğü, kimsenin onlara haksızlık etme hakkının olmayışıdır. Siz ona haksızlık etseniz de sizi yine sever, ama bir daha asla aynı çocuk olmayacaktır. 
Her şeyi, başkalarının nasıl gördüğünü bilmeyen gözlerle görmek.
Anlaşamadan konuşmak.
Var olmanın değersizliği.
Ve onun için hiçbir şey doğru değilken neyin, hangi doğruluğundan söz edebilir. Herkes kendi hesabına, yalnızlıklarını gidermek için, nasıl istiyor ve nasıl uygun görüyorlarsa, hayatında öylece yer almışken, kimin doğrusunu kabul edecekti ki?