Deniz
@Xxkama
Puan vermedi·188 syf.·
2019 18. kitabı
Geceler biraz soğuktu ama, gökte kocaman ışıltılı yıldızlar vardı. Hep yıldızlara bakardık. Bazı geceler de gökyüzünü yıldızlarla döşeli bulurduk. O zaman sevincimize sınır yoktu. Ve bizler umutla doluyduk. Sıkıntılardan, acılardan sonra gelecek güzel günlerin, daha güzel olacağına inanıyorduk. Bu umutlar, bu hayaller benimdi.
En iyi arkadaşı gene kendisiydi.Kimsenin anlamadığı kadar iyi anlıyordu kendini -
ihtiyaçlarını, pişmanlıklarını, kaygılarını.bazen bir anne, bazen bir yoldaş olur, kendi kendini avuturdu...
