Halat Tural
@XxxTurall
21 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Sakın tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter."
"Ey millet, birçok şeyler verdiniz, büyük sıkıntılara katlandınız, ama dostun düşmanın hayran olduğu bir sırça köşk elde ettiniz. Onun azameti, onun parlaklığı yanında üç beş çuval ekin, dört beş davar nedir ki?.. Biz sizin şanınız, şerefiniz için çalışıyoruz, sizin iyiliğinizden başka bir şey düşünmüyoruz. Bakın, bugün getirip bıraktığınız koyunların bile hepsini yemedik, boğazımızdan kestik, bir kısmını size geri vereceğiz.
Bütün koyunların kelleleri halka dağıtılsın!" Sırça köşkten çıkan birçok hizmetkâr, biraz önce oraya canlı olarak giren, şimdi kesilip, yüzülüp kebap edilmeye başlanan koyunların kafalarını halka dağıtmışlar.
Kelleyi alanlar dağılmak üzereyken içlerinden biri elindeki başa bakarak hayretle bağırmış.
"İyi ama bu başın beynini almışlar!"
Elebaşı balkondan seslenmiş;
"Öyle... Fakat siz beyni ne yapacaksınız? Pişirmesini bilmezsiniz.
Başka biri:
"Peki, ya bu başların dili de yok!" diye haykırmış. Elebaşı aşağıya doğru eğilmiş:
"Canım, dilin size lüzumu yok! Yemesini beceremezsiniz!" Bir üçüncüsü:
"Yahu, bu kellelerin gözlerini de çıkarmışlar!"
Elebaşı ona da cevap vermiş:
"Siz o gözün de nasıl kullanılacağını bilemezsiniz, vazgeçin ondan da..."
Bunun üzerine halk, beyinsiz, dilsiz, gözsüz kelleleriyle dağılmak üzereyken, aralarında canından bezmiş biri:
"Böyle başın da bana lüzumu yok!" diyerek, boynuzundan tuttuğu kelleyi fırlatıvermiş. İşte o zaman herkesin şaştığı bir şey olmuş; hızla gidip sırça köşke çarpan kelle orada "Şangır!.." diye koskocaman bir gedik açmış. Halk her şeyden sağlam, hiçbir zaman yıkılmaz, kırılmaz bildiği o koskoca sırça köşkün bu kadar çürük olduğunu görünce, elindeki kelleleri birbiri arkasına ona fırlatmaya başlamış, göz açıp kapayıncaya kadar tuzla buz olan sırça köşk çökmüş, yıkılmış, içindekilerin çoğu cam
"Kendimin gölgesi! Karanlık saatlerimin ruhu!" diye bağırdı Redlaw, dalgınlıkla. "Geri dön ve gece gündüz bana musallat ol ama bu lütfu al götür! Ya da, eğer hâlâ benimle kalması gerekiyorsa, beni onu başkalarına vermek gibi kor-kunç bir güçten mahrum bırak. Yaptığım şeyi geri al. Beni karanlıkta bırak ama lanetlediklerime gündüzü bahşet.
