Reklam
"... Yaşıyorlardı... Âşık oluyor, aile oluyor, arkadaş ediniyor ve kavga ediyorlardı. Benim neyimi rahatsız edeceklerdi? Ölümü bekleyişimi mi?"
"İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!"1000Kitap
Her satır her bir harf içtenlikle yazılmış... 
Şükrü Erbaş'tan dökülen her bir harfi omzuma yükledim. Yüküm o kadar ağırlaştı ki kelimelerin altında kalmaktan korktum. Harfleri tek tek döktüm yere, onun gibi düşünmeye çalışıp harfleri sıraya dizdim, kelimeleri biçtim, şekil verdim; onun kadar olmasa da bende uyandırdığı hisleri döktüm satırlara:
SENSİZLİK
Arşın arşın atılmış her bir adım,
aralıksız alınan soluklar;
Durmaksızın atan bu kalpler
ve saniyelerin dakika,
dakikaların bir akrep oluşu
habercisi oluyor sensizliğin...
Güneşin tüm heybetiyle doğuşu
ve o heybetten geriye batışı,
Ayların bir bir bitişi,
mevsimlerin artık düzensiz ilerleyişi,
İlkbaharda çiçeklerin açışı,
sonbaharda solan yaprakların dökülüşü,
Sensizliğe açılan bir yıl daha oluyor
kendi içinde...
Sensizlik:
Ne araya dağların girmesi,
Ne için için nefret,
Ne günbatımı bir akşamda,
Ne kış,
Ne karanlıktan kaçış,
Ne de uykusuz gecelerin sabahı;
İnsanın bir yok oluş macerasıdır sensizlik...
Cam bardağın düşüşüyle
etrafa saçılan cam kırıkları gibi dökülen gözyaşlarını
buruk bir kalp gibi biriktirmesi,
Nice yaşayanlar içinde
payına düşen gölgelere dalıp dalıp gitmesi,
Şükrü Erbaş'tan dökülen her bir harfi omzuma yükledim. Yüküm o kadar ağırlaştı ki kelimelerin altında kalmaktan korktum. Harfleri tek tek döktüm yere, onun gibi düşünmeye çalışıp harfleri sıraya dizdim, kelimeleri biçtim, şekil verdim; onun kadar olmasa da bende uyandırdığı hisleri döktüm satırlara:
SENSİZLİK
Arşın arşın atılmış her bir adım,
aralıksız alınan soluklar;
Durmaksızın atan bu kalpler
ve saniyelerin dakika,
dakikaların bir akrep oluşu
habercisi oluyor sensizliğin...
Güneşin tüm heybetiyle doğuşu
ve o heybetten geriye batışı,
Ayların bir bir bitişi,
mevsimlerin artık düzensiz ilerleyişi,
İlkbaharda çiçeklerin açışı,
sonbaharda solan yaprakların dökülüşü,
Sensizliğe açılan bir yıl daha oluyor
kendi içinde...
Sensizlik:
Ne araya dağların girmesi,
Ne için için nefret,
Ne günbatımı bir akşamda,
Ne kış,
Ne karanlıktan kaçış,
Ne de uykusuz gecelerin sabahı;
İnsanın bir yok oluş macerasıdır sensizlik...
Cam bardağın düşüşüyle
etrafa saçılan cam kırıkları gibi dökülen gözyaşlarını
buruk bir kalp gibi biriktirmesi,
Nice yaşayanlar içinde
payına düşen gölgelere dalıp dalıp gitmesi,"Aile içi şiddet kurbanlarının çoğu ayrıldıktan hemen sonra eşleri tarafından öldürülür... Erkekler geniş imkanlara sahip ve öfkeliler. Eşleri üzerinde hakimiyet kurmayı seviyorlar. Bu kontrolün kendi rızaları olmadan ellerinden alınmasından hoşlanmıyorlar."
Reklam