Del Amo’nun en güçlü yanı atmosfer kurma becerisi. Mekânı öyle bir anlatıyor ki, sadece görmüyorsun — kokusunu alıyorsun, ağırlığını hissediyorsun. Karakterler “iyi” ya da “kötü” değil; yaralı. Ve o yaralar nesilden nesile devreden görünmez bir miras gibi duruyor.
Bu kitap eğlendirmek için değil, yüzleştirmek için yazılmış.
Ve yüzleşmeler her zaman biraz can yakar. Keyifli okumalar.