Hakim olduğumuz zaman sadece, şu an üzerinde durduğumuz zamandır. En önemli kişi her zaman, birlikte olduğun kişidir. Kimse gelecekte kiminle birlikte olacağını bilemez. En önemli iş de tek başına olan hayat mücadelesinde yanında duran insanları mutlu etmektir.
Bir adam gizli mabede giden yolu buluyor ama gitmiyor; belki mabedi şöyle bir görüyor, ama sonra kendini yaprakların arasından bir serap gördüğüne ikna etmeye çalışıyor. Başka bir şekilde daha anlatayım. Bir şeyler yapabilecek bir adam, bunu değerli bulmadığı için yapmıyor ve kalbinin derinliklerinde, her zaman bunu yapmadığı için pişmanlık duyuyor; bunu yapmanın getireceği ödülleri gizliden gizliye alaya alıyor, ama daha da büyük bir gizlilik içinde, bunu yapmış olsaydı yaşayacağı keyfin ve alacağı ödüllerin özlemini çekiyor.
Alizelerin hiçbir zaman bütün şiddetiyle esmeyip her zaman yedekte biraz güç tuttuğunu hissetmesine benzer biçimde, onun da içini asla tamamen açmadığı duygusuna kapıldı.