Eğer dünyadaki konumumuzu doğru olarak algılayabilirseydik; eğer kıyaslamak, yaşamak’tan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açlığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir…
“Darağaçları, zındanlar, hücreler, ancak bir imanın gölgesinde çoğalır-ruhu hepten sarmış olan o inanma ihtiyacının gölgesinde. Bir doğruyu, kendi doğrusunu elinde bulunduran kişinin yanında şeytan bile epey soluk kalır. “