Oysa insanlığın iyileşerek sürüp gitmesi ne güzel olurdu, şu güzelim dünyayı her gün biraz daha güzelleştirmesi ne güzel olurdu. Şu insanoğlu niçin bu kadar kendine düşman , dünyadaki bütün güzelliklere, kayan yıldızlara,tepeden tırnağa çiçek açan güzelim dünyanın her şeyine, menekşelerin kokusuna, güllerin rengine , kuşların ötüşüne , cerenlerin sıçrayışlarına, her gün binlercesini, milyonlarcasını gördüğümüz ışığa neden bu kadar düşman insanoğlu? Oysa insanoğlu istese ölümü bile güzelleştirir.
Hayat , ölüm, aşk, merhamet ve özlem... Müzikle duyulabilir. Çünkü müzik sayesinde , bilinç sahibi olduğumuzdan beri ve tarihimiz boyunca elde etmek için mücadele verdiğimiz hürriyetin en yüksek derecesine ulaşma imkanı verilmiştir bize. Hürriyetin bu yüksek derecesine başka hiçbir şeyle ulaşamayız. Her yüzyıla özgü dogmalarin ötesinde sürekli olarak geleceğe uzanan ve ulaşan tek şey müziktir. Kelimelerle ifade edemediğinizi onun duyurabilmesi de bundandır.