Öyle bir rûzigâr ki,
Kendi gitti,
İsmi bile kalmadı yadigâr.
Yanlız şu beyit kaldı,
Kahve ocağında, el yazısiyle:
"Ölüm Allah'ın emri,
Ayrılık olmasaydı. "
Güldüm. "İnanın bana benim gibisini ne gördünüz ne de görebilirsiniz. " Omuzlarımı dikleştirip çenemi kaldırdım. "Ben eşsizim. " Dedim saçlarımı arkaya savurarak. "Bir kraliçeyi tahttan indirebilirsiniz ama ondan sıradan biri olmasını bekleyemezsiniz. "