Hatice Yaşar

Mihemed Ronahî - Salnameya Evînê (3)
ez têm û dibim mêvanê êvarên te yên birîndar yên ku pal dane kendalekî qedirşinas têm û dibim mêvanê xewnên te yên zîvîn yên ku ji berfîneke girînok hatine dizîn ma qiyamet radibe tu jî şevekê hema şevekê werî û bibî mêvanê şevereşên min ên xeyîdokî Oluyorum yaralı gecelerine misafir ….. Oluyorum gümüşlü rüyalarına misafir O rüyalar ki ağlamaklı karlı bir günden çalıntı Kıyamet mi kopar sen de bir gece Sadece bir gece gelsen ve olsan Karanlık gecemin burukluğuna misafir
Şiir
Reklam
Mihemed Ronahî~ Salnameya Evînê(87)
û tu têyî ji wê de mîna ku xezalek tî dakeve çemekî nas tu têyî û bi lingê xwe yê xasî pê li dilê min dikî ~ Ve sen geliyorsun ordan Susuz bir ceylan gibi iniyorsun bilindik bir ırmağa Sen geliyorsun ve çıplak ayaklarınla Yüreğime basıyorsun.
Ta Ku Çiraye me geş nebe
hûn ê me qir bikin? xwelî li serê we be! piştî mirinê jî em nahêlin hûn welatê me ji xwe re bikin mal, em rê nadin hûn goştê me bixwin weke qirereşk û qertal!
Şiir