Hatice Yaşar
@Yasar_hatce
Kürtçe Sağlık;
instagram.com/haticeyasarkurd...
Doktora Öğrencisi
Gazi Üniversitesi
Van
20 Ocak
318 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Toplumun bir parçası mıyız yoksa toplum bir parçamızı mı alıyor?
Toplumda görünür olmak için kaç tane bireysel gerçekliğimizi feda ediyoruz?
Dostoyevski’nin çağının ilerisinde yazdığı bir psikolojik roman.
Henüz psikiyatrinin adını koyamadıklarını Dostoyevski çok önceden tanımlamış bile.
Hepimizin içinde topluma ayak uydurmak için her türlü dalkavukluğu bilen bir “öteki” varsa
Ve eğer sonumuz hapishane ya da hastane olmasını istemiyorsak
Biz artık o “öteki” miyiz?
Belki de Sartre’nin dediği gibi: “Öteki benim varlığımı, varoluşumu çalandır.”
Ama Freud noktayı koyar: “Uygarlığın bedeli nevrozlardır.”
Yürümenin tüm renkleri var bu kitapta.
Bütün olmak için yürümek, anlamın kendisi olmak İçin yürümek...
Sahi yürümek neydi?
Yürümek Nietzsche’nin uğruna feda ettiği bedeni miydi?
Rimbaud’un kesilen iki bacağı mıydı yoksa?
Dua olan ritmik ayakların ve kalbin hac yolculuğu muydu?
Tüm kimliklerden kaçış mıydı?
Yürümek yapay olan her şeye karşı çıkıştı.
Yani sadelikti.
MEZOPOTAMYA ~ BARTHEL HROUDA
Yalın, anlaşılır bir dille anlatılmış meşhur Mezopotamya.
Tüm dünyanın kültür beşiği.
Sayfa aralarında mistik Fırat ve Dicle’nin büyüsü ve kehaneti seziliyor.
Seziliyor dediğime bakmayın kitap bilimsel ve objektif bir perspektifle yazılmış.
İlk bölümde tarihsel olaylar, medeniyetler ve sonra kültürel yapı anlatılmış.
Bu Bereketli toprakları hiç rahat bırakmadılar.
Ama Mezopotamya tüm bunlara rağmen uygarlığını kesintisiz sürdüren tek coğrafya.
Demokrasi kavramını yeniden düşünmemizi sağlayacak gerçek bir yapıt.
Doğru ya, demokrasi neydi?
Livaneli’nin dediği gibi “çoğulcu diktatörlüğü” denilen bir tehlikeye mi sahipti?
İktidar gücünün manipülasyonu, dünü ve yarını unutan kitleler, çoğulun gücüyle oluşan yaptırımlar...
Demokrasi bu olamazdı elbette.
Bu roman insanlık ve adalet kavramlarını yeniden uyandırmak için yüze dökülen soğuk bir su gibi..
[Yorumun Türkçe çevirisi aşağıda]
Ew pirtûka Selîm Temo îsal her dem bindestê min bû.
Bi rastî pê vê pirtûkê xwendin û nivîsandina Kurdî elîmîm.
Her helbest niyasîn bûbûn.
Nîyasina êşê me bûn, niyasîna xemên û hêvîyên me bûn.
Bi taybetî helbestên eşq û tenêtî asta mestbûnê bû.
Çend cara guherbûn, bo folklorîya helbestê bêheqê jî bibe, min li wir guherbûna gelek helbestên wî kir.
Çimkî ji bo hîn bûna Kurdîyê, rêya herî yê ez bikarim ew bû.
Selim Temo’nun bu kitabı bu yıl her zaman elimin altındaydı.
Doğrusu bu kitapla Kürtçe okumaya ve yazmaya alıştım.
Her şiir tanıdıktı.
Acılarımızın tanıdığıydı. Dertlerimizin ve umutlarımızın tanıdığıydı.
Özellikle aşk ve yalnızlık temalı şiirler mest olunacak düzeydeydi.
Birçok şiirini burda çevirerek şiirin folklorik gerçeğine haksızlık etsem de .
Kürtçe öğrenmem de yapabileceğim en iyi yolculuktu.
