Kaçıyorum bu insanlardan
Görünüşte benimle olan
Fakat içlerinde hakaretten
Eteğime bin bir yama yamayan.
Reklam
Ataerkil çağın acımasız egemenliği, kadının başkaldırışını, darbeler altında tutup onu sindirip saklamıştır. … Ve kadın kendisi bile kendi başkaldırışından vicdan azabı duyuyor.
Ben ağaçlar sülalesindenim
Havasızlığı solumak üzüyor beni.
Furuğ’un önemi, kendi maşuk ve muradı ile konuştuğu zaman, onun da başkaları gibi olduğunu, fakat şimdilik onun karşısında göründüğü biçimi aldığını unutmamasındandır.
İşte burada Furuğ, bir kez daha, bu ilişkide yenilgiyi bir yengiye dönüştürüyor.
Reklam