Yasmi
@Yasiiiii
Bir kedinin patisi, bir kitabın kokusu, bir kahvenin dumanı...
Şu anda okuduğu kitap
"Yaşamla ölüm arasında bir kütüphane var" dedi. "Bu kütüphahedeki raflar sonsuza kadar gider. Her kitap yaşamış olabileceğin başka bir hayatı yaşama şansı sunar sana. Farklı seçimler yapmış olsan, şu an nasıl bir hayatın olacağını görürsün... Pişmanlıklarını telafi etme şansın olsaydı, bazı konularda farklı davranır mıydın?"
Gece Yarısı Kütüphanesi
Gece Yarısı Kütüphanesi
Çocukluğumda Patagonya’nın bir hayal ülkesi olduğunu düşünürdüm. Ütopya gibi, ama tersinden okunması gereken... Bir yokluklar ve olumsuzluklar ülkesi yani: Disutopia. Bir gün dayanamayıp ilkokul öğretmenime söz ettim bundan. O da bana "Yok, yok, böyle bir ülke var" dedi. Coğrafya bilgis, Latin Amerika'nın uluslaşma süreci öncesinde kalmıştı sanırım. Patagonya' nın ne olduğunu öğrenebilmem için ortaokula varmam gerekiyormuş. Ben şöyle böyle öğrenmiştim de, bir şey değişmemişti. Patagonya olumsuzluklar ülkesi olmaya devam ediyor ve herkes sık sık, "ülke olarak olmadığımız ya da olmamamız gereken şeyi anlatmak için", aynı soruyu biteviye sormaya devam ediyordu.
Burası Patagonya mı yahu?
Halkımızın kendi arasında sorduğu bu soru elbette aynı zihinsel ortam içindeki devlet adamlarımızın halkımıza da sorduğu soruydu.
Burası Tanzanya mı Karanfil?
Burası Tanzanya mı Karanfil?“Doğa hiçbir zaman uluslar, kastlar veya sınıflar yaratmaz, yalnızca bireyler yaratır” diyen düşünür elbet Karanfil’i kocaman kucaklar. Bize, çıkışlarını demir ağlarla ördüğümüz, bütün odaları sadece birbirine açılan burası kalır. İçini boşaltmayı bekleyen Troya Atı’nı atlıkarıncaya binmiş bir çocuğun sevinciyle yazılarına yerleştiren yazar için kahkahalarımız sabır kadar sebat da ister. Yoksa Cheshire Kedisi’nin sırıtışı bizi izler, izlemeye devam eder...
Burası Tanzanya mı Karanfil?
Burası Tanzanya mı Karanfil?