Çocukluğumda yaşadığım bahtsızlıklar olmasa, o yapmacık koruyuculuğunu kardeşçe bir sevgi olarak algılayabilirim; ama manevi yalnızlık dünyevi yalnızlıkla aynı etkiyi yaratır: Sessizlik bu yalnızlıklar içinde en hafif yankıların hissedilmesine yol açar ve içe kapanma alışkanlığı, hassasiyeti bize gösterilen en ufak sevgi, belirtisinin kapsamını açıkça ortaya koyan bir duyarlılık geliştirir.