Sevgili Dost,
Sen de bu sabah perdelerimi çektiğinde gizli bir sevinçle;”kar yapmış!” Dedin. Sonra haber verdin evdekilere. Herkes pencereler koştu. Zaten perdeler, aylardır bu manzarayı gösterebilmek için, kapanıp açılıyordu. İlk kar, ağaçların, kedilerin ve kasketlerin rengini değiştirdi. Bu yüzden ısıtıyor.
Her sabah yeni manzara görecekmiş gibi camlara koşup, değişen hiçbir şey olmadığını görmek ne soğuk. düşüp yuvarlanan bir bozuk paranın peşinden koşarken, kelimelerin üzerine basa basa yürümek ne soğuk! dizlerine kadar gömüldüğün karda yürümekte ne var! boğazına kadar battığın kelimelerin içinde yüzmek ne soğuk!