Yeliz pekacar

Yeliz pekacar
@Yeeliiz
Çocukluk tabut gibi uzun ve dar,kendi kendine içinden çıkmak mümkün değil
Reklam
Günler, hatta her şeyi ayakta tutuyor gibi gözüken oysa aslında sadece zapt eden saniyeler geçtikçe, her şey kendi sonuna doğru ilerler.
Sayfa 22·Kitabı okudu
Sürekli yaşanmasına rağmen, nedense birinin en uygunsuz zamanlarda, üstelik hiç beklemediğimiz bir şekilde yanı başımızda öleceği aklımızın ucundan geçmez.
Bazen bir kuyuya benziyor hayat;kör ,pis,zehirli bir kuyuya.Boğuluyorum,ölüme koşacak mecalim kalmıyor,kimseyi görmüyor gözüm.Sevdiklerim yabancılaşıyor .Kitaplar tuğla oluyor birden.Dostlarımın sesini tanımıyorum.Varlığım bir tele asılıyor.
Sayfa 47 - İletişim·Kitabı okuyor
Reklam