"Charlotte'un gözlerini izliyordum. Herkese tek tek baktı ama orada öylece duran ve ondan başka hiçbir şeyi göremeyen beni fark etmedi.
Kalbim ona binlerce kez veda etmeye çalıştı ama o, beni fark etmedi."
|Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve
yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan
sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanmadıktan sonra
göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan
düşünceler neye yarardı?
| söyle bana hindibâ.
Kartallar uçar mı bir harâbeden?
Benim yârim köprülerden geçer mi?
Sen neden bu kadar güzelsin bilmem.
Taşırsın yeryüzüne ebedi tohumları.
Ben ise kuruyacak bir suyun mahkumuyum,
Avuçlayıp öpüyorum kumları.
...