Y.K.Yeprem
@Yeprembey
“Hakikatin yalnızlaştırdığı hür ruhlara…”
Vel asr/Kaleme ve yazdıklarına ant olsun
Ölümle ödüllü/Müebbete yolcu
Ümitvar/Yaşıyoruz sessizce
Zaman dönedursun o güne hasret...
Şu anda okuduğu kitap
İstemli istemsiz bellek birlikte çalışıyor ve anıların paslanmış çarkını harekete geçiriyor,net görülmeyen yerleri temizliyor veya uyduruyor.
Kabul etmeliyiz ki bu,vefat edene yönelik bir bellek çalışması olduğu kadar,kendimize de yöneliktir,benmerkezci,bir anlamda kendimizi kurtarmaya,birinin gidişinden sonra hayatta kalışımızı anlamlandırmaya yönelik bir uğraştır.
Reklam
Onun bugüne kadarki varlığı,benim varlığımı,çocukluğumun varlığını doğruluyordu. Öte yandan yokluğu hafızanın tüm mekanizmasını harekete geçiriyor.
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz?
Aramızdan ayrılan kişiden mi ,yoksa kendimizden mi?
Yoksa yokluğun kendisinden mi? O denli yok ki,her boş ânı yokluğuyla dolduruyor.
Çiçekler aslında ölülerin gizli periskppları değil midir?
Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?
Her şeyin ötesinde,babam her yeri bir bahçeye,her evi de bir yuvaya dönüştürmeyi başarırdı. Bu özel bir beceridir.
Reklam