“Hakikatin yalnızlaştırdığı hür ruhlara…”
Vel asr/Kaleme ve yazdıklarına ant olsun
Ölümle ödüllü/Müebbete yolcu
Ümitvar/Yaşıyoruz sessizce
Zaman dönedursun o güne hasret...
Kadın olsun ,erkek olsun ve yaşamının hangi döneminde bulunursa bulunsun insan,annesinin gözünde daima çocuktur…
Ve gerçekten mert yaratılışlı bir erkeğin ağlayışı kadar,kadında acıma hissi uyandıracak bir şey düşünülemez…
Ağlamak,uğradığımız felaketlere karşı,bedenimizde kalan son gücün acı bir feryadıdır.
Ağlayamadığımız zamanlar,bizde o gücün de artık yok olduğu ve yerini etkili bir sessizliğe bıraktığı anlardır.
Bu türlü sessizlikler ise en şiddetli acı gözyaşlarından daha gönül yakıcıdır.