“Hakikatin yalnızlaştırdığı hür ruhlara…”
Vel asr/Kaleme ve yazdıklarına ant olsun
Ölümle ödüllü/Müebbete yolcu
Ümitvar/Yaşıyoruz sessizce
Zaman dönedursun o güne hasret...
Endülüs ‘teki Arapların o güzelim mimari eserlerinde duygu o kadar üstün gelmiştir ki,taştan duvarlarında adeta kalpleri görülür;saraylarını süsleyen nakışlardaki renklerin boyaları,sanki hayallerinin gözyaşlarından ve gülümseyişlerindendir.
Kendini özgür sanan performans öznesi aslında bir köledir.
Efendisi olmaksızın kendini gönüllü olarak sömürmesi ölçüsünde mutlak köledir.
Karşısında artık onu çalışmaya zorlayan bir efendi yoktur. Salt yaşamı mutlaklaştırarak çalışır.
Hayatı canlı kılan da olumsuzluklardır.
Acı deneyimin varlığı için gereklidir. Sadece olumlu duygulardan ve akış deneyimlerinden oluşan bir hayat insan hayatı değildir.
Kapitalizmin mutasyon geçirmiş biçimi olarak neoliberalizm işçiyi bir girişimci haline getirir.
Başkası tarafından söndürülen işçi sınıfını komünizm değil neoliberalizm ortadan kaldırır.
Bugün herkes kendi şirketinin kendini sömüren işçisidir.
Herkes birey olarak hem efendi hem köledir.
Sınıf mücadelesi de insanın kendisiyle iç savaşı haline dönüşür.