Ağlıyorum.Yılların biriktirdiği bir hüzün seli boşanıyor gözlerimden.Hep seni düşünmek, durmadan seni düşünmek nasıl kahrediyor beni bilemezsin.Seninle hiç yaşamadık biz,seninle hiç bütün olamadık.Onun için sessizliğin dayanılmazlığı gitgide büyüyor içimde.Bir an baştan başa özlem kesildiğimi hissediyorum.Her yerim aklıma ve irademe isyan ediyor.Özlem;milyonlarca iğne halinde saplanmış tenime.Ancak sen çıkartabilirsin onları birer birer.Yaktığın bu özlem ateşini ancak sen söndürebilirsin.Hep seni bekleyeceğim.Sonuna kadar seni bekleyeceğim.