Yağmur Demirtaş
@Ygmrdmrtss
4 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Varlığıma nedensizlikten delirdim ben.Hiçbir nedeni kendime yakıştıramadığımdan.Hepsini giydim, hiçbiri olmadı.
Uyuyamadığınızda,zihniniz düşüncelerle sürüklendiğinde ve kendinize hiç nedensiz yere,bir gün öleceğinizi hatırlattığınız zamanlarda karşılaştığınız aynı duygu, aynı hüzün panikti.O zaman sona erecek,gömülecek ve unutulacaktınız.Bildiğiniz,hatırladığınız ve sevdiğiniz her şey bir hiç olacaktı.O bilmeme halinde, bir şey size yaklaşacak,kalbinizi kıracak ve nefes alışınızı zorlaştıracaktı.Bilmek, bu tuğla için soğuk bir sıva gibiydi.Sımsıkı tutuyordu.Hiçbir yere gitmiyordu.Ve bundan 100 yıl sonra, şu anda Corrigan’da,Avustralya’da hatta dünyada yaşayan herkes ölecekti.Bu insanı boşluğa boğan tuhaf ve söze dökülemeyecek kadar hüzünlü bir duyguydu.
“Bu akşam günlüğüme yazacağım bunu”
“Neyi?”
“Elini yakan çocuğun ateşi çok sevdiğini”
